On the 17th cloud
Κάνοντας κάποια νέα αρχή, βλέπει κανείς τον κόσμο με άλλο μάτι και πετά ψηλά... Τόσο ψηλά, που φτάνει πια στα σύννεφα. Και αποφασίζει να εγκατασταθεί στο 17ο, το πιο λευκό σύννεφο του καταγάλανου ουρανού!
Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011
Το πρόβλημα όμως είναι πως, όταν πετάς τόσο ψηλά, μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά ένας κεραυνός και να χάσεις τα φτερά σου. Και δε θα φταις εσύ, γιατί ο ουρανός ήταν ασυνέφιαστος, ο κεραυνός ήρθε απρόσμενα! Τότε λοιπόν πρέπει να μαζέψεις τα αποκαΐδια και να αποφασίσεις αν θέλεις να πετάξεις ξανά. Αν ναι, θα πρέπει να διαλέξεις τα φτερά σου, αν θα είναι από το ίδιο ή διαφορετικό, πιο ανθεκτικό υλικό, πράγμα όμως που θα επηρεάσει το πέταγμά σου. Διαφορετικά, δε χρειάζεται να μοχθήσεις ξανά για να φτιάξεις φτερά. Μείνε στη γη, λούφαξε στο καβούκι σου και αγνάντευε τα αστέρια τυλιγμένος με μια κουβέρτα...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)